sposób na bezdech senny / /

Wpisy

Niemowlęta otyłe
Niemowlęta otyłe mają wygląd nalany, skórę błyszczącą tkanka...
CHOROBOWOŚĆ I UMIERALNOŚĆ
Chorobowość i umieralność wykazują wysokie wartości w wieku...
Kościół a antykoncepcja – dalszy ciąg
W krajach protestanckich proces ten dokonuje się szybciej, jako że sama...
ZMIANY W TARCZY NERWU WZROKOWEGO I W DROGACH WZROKOWYCH
Wiele leków wykazuje działanie niepożądane lub toksyczne na wyższe...
Typologią pawłowowska
Nad typologią pawłowowską, nie ukończoną przez twórcę, pracowali...
ROZWÓJ CZŁOWIEKA A INTENSYWNOŚĆ ŻYCIA
Inny paradoks powstaje wówczas, gdy uświadomimy sobie, że czynnikiem...

Typologią pawłowowska

Nad typologią pawłowowską, nie ukończoną przez twórcę, pracowali nadal jego uczniowie, nie wnosząc zresztą istotnych zmian. Dla ilustracji wymienimy zebrane przez Kiasnogoiskiego (jednego z uczniów Pawłowa) charakterystyczne cechy każdego z pawłowowskich typów konstytucyjnych w odniesieniu do dzieci.

– 1. Normalnie pobudliwy, silny, zrównoważony typ o szybkiej reakcji (sangwinik) — spotykany wśród silnych i zdrowych dzieci. Odruchy bezwarunkowe są prawidłowe, odruchy warunkowe szybko powstają i wygasają. Czynność kontrolna kory mózgowej w odniesieniu do emocji i instynktów dobrze wykształcona. Cały układ nerwowy pracuje harmonijnie pod kontrolą dobrze wykształconej i silnej kory mózgowej. Reakcje są szybkie. Dzieci rozwijają się prawidłowo, nie sprawiają trudności w wychowaniu, w nauce i w leczeniu chorób. Wymowa prawidłowa, język bogaty w słowa.

– 2. Normalnie pobudliwy, silny, zrównoważony typ o powolnej reakcji (flegmatyk) — spotykany wśród silnych, zdrowych dzieci. Różni się od poprzedniego mniejszą ruchliwością procesów nerwowych i silniej zaznaczonym hamowaniem. Kontrola kory mózgowej w odniesieniu do instynktów i emocji (siedlisko w okolicy podkorowej) znacznie silniejsza niż w typie pierwszym. Zdolności przystosowawcze do warunków otoczenia największe spośród wszystkich typów. Dzieci zaczynają szybko i dobrze mówić, szybko zaczynają czytać i pisać, uczą się dobrze, są wytrwałe i energiczne w razie potrzeby. Wymowa spokojna, bez mimiki i gestykulacji, język mniej bogaty w słowa niż w typie pierwszym.

– 3. Nadmiernie pobudliwy, silny, nieopanowany typ (choleryk). U osobników tego typu pobudzenia koncentrujące się w okolicy podkorowej nie są dostatecznie regulowane przez korę mózgową. Zjawisko to występuje szczególnie jaskrawo w razie zmiany warunków zewnętrznych (środowiskowych). Odruchy bezwarunkowe są wyrażone bardzo silnie, odruchy warunkowe wykształcają się wolniej, procesy hamowania są słabsze, Procesy pobudzenia i hamowania następują naprzemiennie szybko po sobie i wykazują dużą zmienność. Dysharmonia między korą i pod- korzem jest tym silniejsza, im typ jest bardziej pobudliwy. Dzieci te są zwykle pełne temperamentu, dużo mówią, gestykulują albo wyładowują się w nagłych reakcjach. Język żywy, z licznymi modulacjami, wykrzyknikami, słownictwo raczej ubogie. Częste zacinanie się w mowie i jąkanie. Duże trudności wychowawcze z powodu słabych procesów hamowania w korze.

– 4. Słabo pobudliwy, słaby typ (melancholik). Zarówno kora, jak i pod- korze wykazują słabe procesy pobudzenia, a więc reakcje na bodźce warunkowe i bezwarunkowe są słabsze. Wypracowanie odruchu warunkowego znacznie trudniejsze niż u innych typów. Silniejsze i dłużej działające bodźce łatwo wywołują rozległe hamowanie ochronne, gdyż wydolność czynnościowa komórek nerwowych jest zwykle znacznie obniżona. Dzieci te są zwykle słabe, ciche, lękliwe, pokorne. Głos cichy, język ubogi. Uczą się ledwo miernie. Wykazują duże skłonności do zaburzeń między pierwszym i drugim układem sygnalizacyjnym.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Categories