/ /

Wpisy

Niemowlęta otyłe
Niemowlęta otyłe mają wygląd nalany, skórę błyszczącą tkanka...
CHOROBOWOŚĆ I UMIERALNOŚĆ
Chorobowość i umieralność wykazują wysokie wartości w wieku...
Kościół a antykoncepcja – dalszy ciąg
W krajach protestanckich proces ten dokonuje się szybciej, jako że sama...
ZMIANY W TARCZY NERWU WZROKOWEGO I W DROGACH WZROKOWYCH
Wiele leków wykazuje działanie niepożądane lub toksyczne na wyższe...
Typologią pawłowowska
Nad typologią pawłowowską, nie ukończoną przez twórcę, pracowali...
ROZWÓJ CZŁOWIEKA A INTENSYWNOŚĆ ŻYCIA
Inny paradoks powstaje wówczas, gdy uświadomimy sobie, że czynnikiem...

NEUROLEPTYKI

Pentazocyna (Fortral) w odróżnieniu od narkotycznych przeciwbólowych leków rzadko wywołuje łekozałeżność, dlatego bywa stosowana u ludzi z przewlekłymi bólami. Działa łagodnie uspokajająco, ale u niektórych ludzi może wywołać złe samopoczucie, a nawet omamy i psychozy. Lek ten rzadziej od morfiny powoduje nudności i wymioty oraz wykazuje wobec niej słabe działanie antagonistyczne, nie znajduje jednak zastosowania w odwracaniu depresyjnego działania narkotyków, a podany ludziom zależnym od leków narkotycznych może wywołać objawy abstynencji.

Uspokajająco-nasenne oraz przeciwlękowe leki stosowane w premedy- kacji należą do różnych grup farmakologicznych, mają też one różne dzia- łania niepożądane. Barbiturany, zwłaszcza krótko działające, są przeciwwskazane u chorych z uszkodzeniem wątroby, gdyż upośledzony jest wówczas ich metabolizm. Również nie podaje się barbituranów w wieku podeszłym u osób z zaawansowaną miażdżycą, gdyż można uzyskać efekt odwrotny, czyli podniecenie zamiast uspokojenia.

W omawianej grupie leków mieszczą się również neuroleptyki (dehy- drobenzperydol – DHBP) i pochodne fenotiazyny, również ze względu na ich wpływ uspokajający i przeciwwymiotny. Istotnym dla anestezjologa działaniem niepożądanym DHBP jest zdolność blokowania receptorów układu adrenergicznego, co objawia się stabilizacją układu sercowo-naczy- niowego, normalizacją czynności serca, przy równoczesnym, proporcjonalnym do zastosowanej dawki spadku ciśnienia tętniczego (blokada receptorów a – korzystna w leczeniu wstrząsu). Po zastosowaniu DHBP obserwowano również wystąpienie częstoskurczu. Działanie niepożądane dehydrobenzperydolu polega na drażnieniu receptorów f5s w drogach oddechowych, co klinicznie powoduje zwiększenie oporu dla ruchu powietrza. Czasami, a zwłaszcza w dużych dawkach, DHBP powoduje zaburzenia pozapiramidowe (napięcie i sztywność mięśni podobne do występujących w chorobie Parkinsona). Objawy te znosi podanie biperydenu (Aki- neton).

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Categories