/ /

Wpisy

Niemowlęta otyłe
Niemowlęta otyłe mają wygląd nalany, skórę błyszczącą tkanka...
CHOROBOWOŚĆ I UMIERALNOŚĆ
Chorobowość i umieralność wykazują wysokie wartości w wieku...
Kościół a antykoncepcja – dalszy ciąg
W krajach protestanckich proces ten dokonuje się szybciej, jako że sama...
ZMIANY W TARCZY NERWU WZROKOWEGO I W DROGACH WZROKOWYCH
Wiele leków wykazuje działanie niepożądane lub toksyczne na wyższe...
Typologią pawłowowska
Nad typologią pawłowowską, nie ukończoną przez twórcę, pracowali...
ROZWÓJ CZŁOWIEKA A INTENSYWNOŚĆ ŻYCIA
Inny paradoks powstaje wówczas, gdy uświadomimy sobie, że czynnikiem...

Elementy skłaniające do działań w sferze seksu

Elementy skłaniające do działań w sferze seksu, począwszy od bodźców prostych (światło, dźwięk, dotyk) poprzez potrzeby, motywacje, oczekiwania i szersze orientacje, są zmiennie mobilizowane emocjami. Wyróżniamy emocje, które są reakcją na aktualne i przyszłe stany osoby (antycypacyjne emocje), jak i stany, które minęły, przynosząc gratyfikację lub karę (brak efektu, efekt niepożądany). Utrwalanie korzystnych rozwiązań, rozważone indywidualnie, prowadzi do wykształcenia się przyzwyczajeń, natomiast w wymiarze kolektywnym, zachowania skuteczne podbudowuje norma moralna 2S. Na podstawie tego schematu zbudowana była instytucja narzeczeństwa, a współcześnie jeszcze wyraźniej „chodzenie ze sobą” i przejście w „bycie ze sobą”. Powstawanie motywacji, towarzyszące jej emocje (w wymiarach: reaktywnym, antycypacyjnym, gratyfikacyjnym) zostają poddane kontroli osobniczej w aspekcie skuteczności, ale także podbudowane normami moralnej odpowiedzialności. Gdy wielość wzajemnych motywacji przechodzi w przyzwyczajenie i rodzi się miłość jako potrzeba uczestniczenia w życiu drugiej osoby, społeczeństwo sankcjonuje związek, nadaje mu rangę małżeństwa.

K. Obuchowski (1972) stwierdza, iż niewiedza, podobnie jak i stany lękowe, powoduje reakcje paradoksalne z punktu widzenia motywacji seksualnych, prowadząc do motywów ochraniających. Psychologicznie jest tu ważny mechanizm racjonalizacji zachowań, natomiast społecznie istotne są wzory osobowe i stereotypy społeczne, kształtujące się wokół reakcji paradoksalnych, np. „dobroczyńca seksualny”, uzasadniający nadmierną aktywność cudzymi potrzebami czy własnym „miłosierdziem”,

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Categories